Πρόοδος

Είπε μία φορά ένας άνθρωπος προοδευτικός σε έναν άλλον, που δεν είχε αντίστοιχα χαρτιά:

- Κάθε δημιουργία σε καιρούς κρίσης δίνει την εσφαλμένη εντύπωση πως όλα πάνε καλά.

Και συνέχισε ο προοδευτικός άνθρωπος:

- Πρόοδος είναι κάτι το δημιουργικό που προέρχεται από ανθρώπους προοδευτικούς. Προσπάθειες που δεν έχουν την έγκριση του προοδευτικού χώρου θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τη δέουσα προσοχή, ως προς τους σκοπούς και τα κίνητρά τους.

universe 217

Card Full

Περήφανος γι' αυτά τα μικρά παιδιά και τις φωτογραφίες τους.

Οι φωτογράφοι:

Bio

Μου να αρέσει να διαβάζω βιογραφικά.

Πρέπει να έχω διαβάσει εκατοντάδες μέχρι σήμερα.

Όχι αυτά που είναι γραμμένα σε τρίτο πρόσωπο. Γεννήθηκε ένα βροχερό πρωινό του Μάρτη πριν από 500 χρόνια...

Τα άλλα. Αυτά που είναι σε πρώτο πρόσωπο.

Όλα τα λένε η ζωή και οι σκέψεις του καλλιτέχνου. Μα όλα όμως.

Η Βανέσσα η παραντί

 Εξοχή.

Προχωρημένο ανοιξιάτικο πρωινό.

Στα 50-60 μέτρα η θάλασσα. Λαμπυρίζει ήρεμη.

Μέσα σ' έναν κύκλο από ξερόκλαδα ο Γιώργος ο Σεφέρης τρώει τσιμπημένης έντασης αναρίθμητα χαστούκια από τον Φεντόρ τον Εμελιανένκο.

Πιο κει, κάτω απ' τα δέντρα, ξαπλωμένος στο παχύ φρέσκο χορτάρι ο Κώστας ο Καρυωτάκης με μια πουτάνα αλληλοταΐζονται μπουκίτσες ζεστού ψωμιού με βούτυρο και μέλι.

Ντόπια πουλιά κελαηδάνε με όλη τη γλύκα τους.

Τσάπα ...

... για τον παπα Σταμάτη.

Καλοτάξιδος

Αβάδιστα

Με τον Στέφανο τον Ροζάνη υπήρξαμε γείτονες. Δεν μέναμε απλώς στην ίδια γειτονιά, μέναμε σε διπλανές πόρτες. Η κάσα της δικής μου πόρτας ακουμπούσε στην κάσα της δικής του. Ο τοίχος του σαλονιού μου αποτελούσε τον τοίχο του σαλονιού του από την άλλη μεριά. Για περισσότερα από επτά χρόνια.

Κι όμως, όλα αυτά τα χρόνια δεν αντιλήφθηκα τη σπουδαιότητα του ανδρός. Δεν με έψηνε το καθημερινό του στυλ; Δεν ήμουν έτοιμος να αντιληφθώ πράγματα και καταστάσεις;

Όπως και να έχει, αν σήμερα τον συναντήσω στον δρόμο θα πρέπει να του εξηγήσω ποιος ακριβώς είμαι κι ίσως να μη με θυμηθεί κιόλας. Γιατί πέρασα και δεν ακουμπηθήκαμε.

Για την αλήθεια είχα επιχειρήσει να διαβάσω τότε ένα βιβλίο του που αναφερόταν στον Λεβινάς. 

Περίπου 12 χρόνια μετά την παύση της άυλης γειτονίας μας τον ανακάλυψα χθες βράδυ στο youtube.

Δεν έχει έχει καμία σημασία αν ο Ροζάνης έχει δίκιο σ' αυτά που λέει.

Το γαργάλημα προέχει.Και είναι δωρεάν και άκοπο. 

https://www.youtube.com/watch?v=bCCipZEmSz0

Η Φωτογραφία είναι μία μούμια.

Είπε ένας μια φορά πως είναι εκνευριστικοί οι τύποι που σε τραβάνε απ' το μανίκι για να σου πουν κάτι.

Τότε ένας τύπος τον τράβηξε απ' το μανίκι και του είπε πως μίλησε σοφά.

Της πλάκας

Απ' όλες τις ανεκδοτάρες του σύμπαντος, η μεγαλύτερη είναι ο άνθρωπος.

Αν εξαιρέσεις τα παιδιά και κάποιους ηλικιωμένους, από την εφηβεία και δώθε, με όλους αυτούς τους τεράστιους πληθυσμούς ενηλίκων γελάνε κι οι πέτρες του διαστήματος.

Ξαναλέω.

Άνθρωπος. Το μεγαλύτερο ανέκδοτο του σύμπαντος και ιστορία εντελώς της πλάκας.

Τι τι;

Λέει ένας:

το λίγο είναι λίγο
το αρκετό είναι αρκετό
το πολύ είναι πολύ

λέει ένας άλλος:

το αρκετό είναι λίγο
το πολύ είναι αρκετό
το πάρα πολύ είναι πολύ

λέει κι ένας άλλος άλλος

το πολύ είναι λίγο
το πάρα πολύ είναι αρκετό
το εξαιρετικά πολύ είναι πολύ

Ξεκίνησε να λέει κι ένας τέταρτος πως:

Όλα είναι (τελείες)

Εκεί έσπασε ένα μπουκάλι κι ύστερα ένα ποτήρι.

Μαζεύτηκε κόσμος.

Αρκετός.

Θυ-, τι;

Το έριξα σε ύπνωση και μου τα είπε όλα.

Την προηγούμενη ζωή του αυτό το κομμάτι την έζησε σαν ένα ακαριαίο χτύπημα σπαθιού.

Που αστόχησε.

Που βρήκε ξύλο και μια τούφα μαλλί.

Της γριάς.

Το πουλάνε στον Λευκό τον Πύργο το μεσημέρι κάθε δεύτερης Κυριακής.

Θυ-

Ανοίγεις για λίγο την τηλεόραση και πέφτεις πάνω σε έναν αγριεμένο τύπο με ματωμένα χέρια. Πίσω του ένας άλλος τύπος έχει φάει πέντε βαγόνια ξύλο.

Κάποιος ρωτάει τον πρώτο τύπο αν νιώθει τύψεις γι' αυτό που έκανε. Ο τύπος απαντάει με σταθερή φωνή πως δεν νιώθει ούτε μισή.

Κλείνεις την τηλεόραση.

Σου λείπει ένα τι κι ένα γιατί.

Ξαναφέρνεις τη φάτσα του αγριεμένου τύπου στο νου σου και αποφασίζεις πως δεν σου λείπει ούτε ένα τι ούτε κι ένα γιατί.


Perception is reality.


Κοιμάσαι (τρεις τελείες) τελεία

Θέμα - φόρμα - περιεχόμενο

Της ομίχλης

Το blog δεν εκτελεί παραγγελιές.

Σήμερα θα εκτελέσει.

Κι αυτό γιατί η παραγγελιά αφορά σε μία κομματάρα, που μου δημιουργεί τρεις διαφορετικές εικόνες.

Η πρώτη έρχεται κάπου από τη Βόρεια Ελλάδα.

Επαρχιακό άδειο ημιμπουζουκάδικο κάπου στη Θράκη.  Έξω ομίχλη πυκνή να μισοκρύβει τις σιλουέτες από τα αποφυλλωμένα δέντρα. Ξημέρωμα, λιώμα, με τα μούτρα μέσα στο τασάκι, τα γκαρσόνια να σκουπίζουν ήδη το μαγαζί, και το τραγούδι να εκτελείται τυπικά από τους  νυσταγμένους  μουσικούς, που δεν ανταλλάσσουν βλέμμα μεταξύ τους.

Και η δεύτερη έρχεται από τη Βόρεια Ελλάδα. 

Καλοκαιρινό ηλιοβασίλεμα, σε παλιό λεωφορείο του ΚΤΕΛ Χαλκιδικής, διαδρομή Θεσσαλονίκη – Ουρανούπολη, την ώρα που περνάμε τον Χολομώντα, κάπου μετά την Αρναία. Φαγωμένα καθίσματα, στροφές, δέντρα και αδιάφορες άγνωστες φάτσες. Το κομμάτι παίζει από τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό στα παλιά ηχεία του λεωφορείου, έρχεται και χάνεται ανάλογα με τις στροφές.

Η τρίτη είναι η καλύτερή μου.

Προχωρημένος χειμώνας, ξημέρωμα κάπου στον θεσσαλικό κάμπο, λιώμα, πεσμένος μέσα σε ποτιστικό χαντάκι σε στάση εμβρυακή με τα χέρια όμως ανοιχτά, το κεφάλι προς τα κάτω και τον αυχένα στις 78 μοίρες. Με την αίσθηση της λάσπης στο πρόσωπο και του λίγου παγωμένου νερού του χαντακιού, την ώρα που το τραγούδι παίζει στο βάθος σε ένα τετράγωνο μπουζουκάδικο στη μέση του πουθενά, παραγγελιά μιας γριάς καθαρίστριας.

Της γης ο άξονας

Ένα χειμωνιάτικο ξημέρωμα με βρήκε κάποτε σε ένα εστιατόριο-ξενυχτάδικο μιας μικρής επαρχιακής πόλης μαζί με έναν φίλο της εποχής εκείνης κι έναν γέρο, ψηλό, ξερακιανό με κουστούμι, που τον έβλεπα για πρώτη και τελευταία φορά.

Αυτός ο γέρος ο κουστουμάτος έζησε τη ζωή του μεταφέροντας λαθραία ποτά. Εγώ ήμουν καμιά εικοσαριά χρόνων και το μυαλό μου είχε πάρει φωτιά με τις ιστορίες που μας αφηγούταν.

Θυμάμαι πως του έκανα συχνά πυκνά διάφορες ερωτήσεις, οπότε, κάποια στιγμή γύρισε και μου είπε: 

"Μικρέ, μην ψάχνεις να βρεις τον άξονα της γης. Δεν υπάρχει".

Dialogue With the Stars

Τσάπα ...

... για τον Δημήτρη τον Diol. Καλοτάξιδος.

Charlotte